Η θερμική πάστα είναι ένα υλικό θερμικής διεπαφής που μοιάζει με πάστα με καλή θερμική αγωγιμότητα (αλλά ως επί το πλείστον μη αγώγιμο), το οποίο χρησιμοποιείται στη διεπαφή μεταξύ ψυκτών θερμότητας και πηγών θερμότητας (π.χ. τσιπ, επαγωγείς). Η κύρια λειτουργία της θερμικής πάστας είναι να γεμίζει τους πόρους της διεπαφής, να αντικαθιστά τον αέρα με χαμηλή θερμική αγωγιμότητα, να μειώνει τη θερμική αντίσταση και να βελτιώνει τη θερμική αγωγιμότητα.
Επειδή οι περισσότερες θερμικές πάστες περιέχουν πυρίτιο, ονομάζονται συχνά γράσο σιλικόνης. Η σύνθεση θερμικής πάστας είναι βασικά μια υγρή μήτρα ενός πολυμερούς και μια μεγάλη ποσότητα πληρωτικών που δεν είναι ηλεκτρικά αγώγιμα αλλά θερμικά αγώγιμα. Τυπικά υλικά μήτρας είναι η σιλικόνη (πρωτογενής), η πολυουρεθάνη, τα ακρυλικά πολυμερή κ.λπ. Τα πληρωτικά είναι σκόνη διαμαντιού (πρωτογενές), νιτρίδιο αργιλίου (δευτερογενές), οξείδιο αργιλίου, νιτρίδιο του βορίου και οξείδιο ψευδαργύρου. Το κλάσμα μάζας του πληρωτικού είναι γενικά 70-80 τοις εκατό.
Η θερμική πάστα είναι διαφορετική από τη θερμική πάστα. Η θερμική πάστα έχει χαμηλό ιξώδες και δεν μπορεί να στερεώσει αποτελεσματικά την ψύκτρα και την πηγή θερμότητας. Επομένως, απαιτείται μηχανικός μηχανισμός στερέωσης και ασκείται πίεση στο τμήμα διεπαφής για να γεμίσει πλήρως την πηγή θερμότητας και την ψύκτρα με τη θερμική πάστα. Ανταλλακτικά με τα οποία δεν είναι δυνατή η αποτελεσματική επικοινωνία.
Η θερμική αγωγιμότητα της θερμικής πάστας είναι συνήθως 3~8W/(m·K) [1] και οι τιμές δημοσιότητας των εμπορικών προϊόντων είναι ως επί το πλείστον ψευδείς. Η θερμική πάστα που περιέχει απλά μέταλλα (κυρίως ασήμι) θα άγει τον ηλεκτρισμό και θα είναι χωρητική και εάν υπερχειλίσει στο κύκλωμα, θα προκαλέσει βραχυκύκλωμα.
